از سرزمینهای غربی

سلام مرا به تک درخت ایستاده در میان مزرعه های گندم شمالگان برسان

رو به دهکده

پشت به غروب سرخ فام کوهستان

مزرعه ایست محصور پرچین هایی که لانه های سارها را در خود جای داده

و درخت چناری در آن است که من سالها پیش کودکی غم گرفته ی خویش را آنجا برای همیشه ترک گفتم

و چون نقش نشسته بر بوم نقاشی فقید ، آرام و دور ناپدید گشتم ...